ممكن است اين سوزاندن را به سوزانده شدن گناهان انسان يا ذخاير غذايى و چربى بدن در جريان روزه دارى نيز تعبير كرد . همچنين مطالعات ديگر تحقيقى نيز ذخاير بدنى را براى 30 روز روزه‌دارى كافى و مناسب مىداند ؛ چون سير متابوليكى غذاها چنين است كه مواد خوراكى و آشاميدنى وارد شده در بدن به اين ترتيب در جريان سوخت‌وساز قرار مىگيرد كه ابتدا موادى كه قبلا دريافت و در بدن ذخيره شده است متابوليزه و مازاد آن از بدن خارج مىشود و مواد تازه دريافت شده به عنوان ذخيره جايگزين آنها مىگردد ، يعنى يك جريان پيوسته جانشينى تازه‌ها با كهنه‌ها ، شبيه به آنچه كه در كل مجموعه حيات جريان دارد در بدن صورت مىگيرد . به قول مولوى : هر زمان نو مىشود دنيا و ما * بىخبر از نو شدن اندر بقا عمر همچون جوى نو نو مىرسد * مستمرى مىنمايد در جسد لذا در جريان روزه‌دارى سموم و ذخاير اضافى كه بدن فرصتى براى دفع آنها پيدا نكرده است در خلال يك ماه امساك و روزه گرفتن به تدريج متابوليزه و از بدن خارج مىشود و با ايجاد يك نظم متابوليكى ، محيط داخلى بدن تعادل يافته و به نحو مناسبى سامان مىيابد . همچنين در طى ماه رمضان با هماهنگى و نظارت دو سيستم مهم و دخيل متابوليسم ، يعنى دستگاه عصبى و هرمنى تعادلى در كار سوخت‌وساز مواد و هم خونى بين دخل‌وخرج بدن به وجود مىآيد و اگر انحرافى در هريك از زمينه‌هاى متابوليسم مواد غذايى يا خستگى و كندى در كار ارگان‌هاى مسؤول آن ايجاد شده باشد امساك غذايى آن را اصلاح كرده بدن را در مسير سلامت قرار مىدهد ، و چون تمام فعاليت‌هاى حياتى حالت چرخشى و دوره‌اى دارد لذا مىبينيم كه ماه روزه نيز در مدار حركت ماه فلكى بوده و با جريان گردشى آن دگرگونىها يا انحرافات ايجاد شده در خلال يازده ماه قمرى را در سير طبيعى خود نظم مىدهد و به خوبى مشخص شده است كه عوامل مختلف طبيعت بر يكديگر تأثير و تأثر خاصى داشته و ارتباطمعى آنها موجب تعادل مىشود . از طرف ديگر چون مواد سازنده و دربرگيرندهء سلولها ، بافتها ، اعضا و اندامهاى بدن انسان از همان عناصر موجود در زمين بوده و حدود 60 تا 70 درصد آن آب است لذا اثرات عوامل طبيعى مختلف بر اين مجموعه عناصر و به خصوص آب بدن ، نقش چرخشى بودن ماه روزه را با حركتى كند و ارزشمندى آن را براى انسان از نظر هم‌آهنگى با اجزاى ديگر محيط زيست به خوبى نشان مىدهد چون ايستائى موجود زنده در داخل يك مجموعه متحرك و دگرگون‌شونده موجب ناسازگارى خواهد شد . از سوى ديگر تحقيقات مختلف فيزيولژيكى نشان داده است كه مدتها پس از روزه‌دارى ترشحات غدد درون ريز به خصوص غدد فوق كليه براى چند ماهى متعادل شده و با كاهش وضعيت متابوليكى موجب كند شدن ضربان قلب ، پايين آمدن فشارخون و كم شدن حرارت بدن و حفظ سلامت بيشتر انسان مىشود . و با مصرف ذخاير چربى بدن سموم فلزى نيز كه به طور تدريجى از هواى آلوده در بدن وارد و بيشتر جذب اعضا و بافتهاى چربىدار شده است دفع مىگردد و اگر انسان هر سال يك ماه را روزه بدارد چربيهاى اضافى و ذخيره شده همان سال كه هنوز حالت سفتى به خود نگرفته است متابوليزه و از بافت هاى مختلف خارج شده و در نتيجه شستشو و نظافت داخلى صورت مىگيرد . و بالاخره بيان معروف